OWU
Ogólne warunki handlowe
1. Przedmiot umowy / zezwolenie na użyczenie pracowników
Poniższe warunki obowiązują wszystkie – także przyszłe – stosunki handlowe między użyczającym a korzystającym. Ogólne warunki handlowe korzystającego są skuteczne tylko wtedy, gdy użyczający zgodzi się na nie na piśmie, nawet jeśli wyraźnie im nie zaprzeczy. Stosunki umowne istnieją wyłącznie między użyczającym a korzystającym.
Podstawą umowy jest ustawa o użyczaniu pracowników (AÜG) z 07.08.1972 (BGBl. I s. 1393) w każdorazowo obowiązującym brzmieniu. Użyczający i korzystający zobowiązują się do przestrzegania przepisów tej ustawy.
Użyczający posiada zezwolenie na zarobkowe użyczanie pracowników według § 1 AÜG, wydane przez Federalną Agencję Pracy, dyrekcję regionalną Saksonia-Anhalt–Turyngia, w dniu 24.09.1994. Utratę zezwolenia użyczający niezwłocznie zawiadamia korzystającego na piśmie.
Użyczający włączył do umów indywidualnych taryfikator BAP/DGB z 22.07.2003 w każdorazowo obowiązującym brzmieniu.
2. Wypowiedzenie / termin odwołania
Umowę można wypowiedzieć także przy oznaczonym czasie trwania, z terminem 5 dni roboczych. Prawo do wypowiedzenia bez zachowania terminu z ważnego powodu pozostaje nienaruszone. Użyczenie można zakończyć z terminem 3 dni.
3. Prawo wydawania poleceń
Korzystający może wydawać użyczonemu pracownikowi wszystkie polecenia, które rodzajem i zakresem mieszczą się w uzgodnionym obszarze zadań. Korzystający zapewnia, że użyczonego pracownika da się włączyć w przebieg pracy jego zakładu. Dotyczy to w szczególności nadgodzin, pracy nocnej i zmianowej.
Użyczający przenosi na korzystającego, w tym zakresie, swoje roszczenia o świadczenie pracy wobec użyczonego pracownika, za jego zgodą.
Jeżeli użyczony pracownik mimo upomnienia ze strony użyczającego nie wykonuje poleceń korzystającego, zostaje wycofany i na życzenie korzystającego, o ile to możliwe, zastąpiony w odpowiedni sposób.
4. Obowiązki i prawa użyczającego / odpowiedzialność
Użyczający odpowiada za to, że użyczeni pracownicy są pod względem wykształcenia i umiejętności wystarczająco przygotowani, by wykonywać zadania w zakładzie korzystającego przy zachowaniu zwykłej staranności.
Zobowiązuje się do przedłożenia dowodów kwalifikacji użyczonego pracownika (np. świadectwo czeladnicze, świadectwo robotnika wykwalifikowanego, prawo jazdy). Nie ma obowiązku sprawdzania prawidłowości dokumentów pracy, w szczególności świadectw, ani uzyskiwania zaświadczenia o niekaralności.
Przy użyczaniu pracowników niebędących Niemcami, którzy potrzebują zezwolenia na pracę, użyczający przedkłada każdorazowo ważne zezwolenie według §§ 284 i nast. SGB III.
Jeżeli korzystającego dotyczy spór zbiorowy, może żądać wstrzymania prac. W przypadku § 11 ust. 5 AÜG użyczający poinformuje użyczonego pracownika o prawie odmowy świadczenia.
Przy nadzwyczajnych okolicznościach użyczający może przesunąć dostarczenie pracowników albo odstąpić od zlecenia w całości lub w części. Chodzi o każdą okoliczność, która trwale lub czasowo utrudnia albo uniemożliwia dostarczenie. Roszczenia odszkodowawcze są w tych przypadkach wyłączone.
W razie usprawiedliwionej lub nieusprawiedliwionej nieobecności użyczonego pracownika użyczający na żądanie korzystającego niezwłocznie stawia odpowiedniego zastępcę. Jeżeli w danych okolicznościach jest to niemożliwe, użyczający jest zwolniony z obowiązku użyczenia.
Odpowiedzialność użyczającego za wszelkie szkody wyrządzone przez jego pracowników przy wykonywaniu pracy jest wyłączona w zakresie dopuszczalnym przez prawo i w zakresie, w jakim nie pokrywa jej ubezpieczenie OC zawarte przez użyczającego dla pracowników. Poza prawidłowym i starannym doborem użyczający nie ma dalszego obowiązku. W szczególności nie odpowiada za wadliwe świadczenie użyczonego pracownika; nadzór nad tym należy do korzystającego w ramach prawa kierownictwa. Z pozostałych podstaw odpowiedzialności użyczający odpowiada tylko za szkodę spowodowaną umyślnie albo przez rażące niedbalstwo. Korzystający zwalnia użyczającego z wszelkich roszczeń osób trzecich, które powstałyby w związku z wykonywaniem zadań powierzonych użyczonemu pracownikowi.
Użyczający zwalnia korzystającego z odpowiedzialności subsydiarnej. Korzystający może żądać od użyczającego dowodu odprowadzenia składek do właściwych instytucji.
5. Przydatność użyczonego pracownika, prawo odmowy
Pracownicy udostępniani korzystającemu są dobierani według wymaganych przez niego kwalifikacji zawodowych i zgłoszonej czynności.
Przy braku rzetelności albo przydatności korzystający ma prawo odmówić pracownika po uprzednim uzgodnieniu, z podaniem powodów. Jeżeli korzystający zgłosi odmowę użyczającemu przed upływem pierwszego pełnego dnia pracy od początku użyczenia, wynagrodzenie za użyczenie tego pracownika odpada. Użyczający jest zobowiązany, w miarę możliwości, postawić innego odpowiedniego pracownika. Koszty odmowy i zastępstwa ponosi użyczający.
6. Obowiązki korzystającego
Korzystający przestrzega obowiązków pieczy wynikających z § 618 BGB.
Według § 12 ust. 1 AÜG korzystający jest zobowiązany podać szczególne cechy przewidzianej dla pracownika czynności oraz wymagane kwalifikacje.
Pracownik jest udostępniany wyłącznie do wykonania wskazanej czynności. Może więc używać i obsługiwać tylko te urządzenia, maszyny, narzędzia itd., które są do tej czynności potrzebne.
Korzystający zatrudnia pracownika tylko w miejscu pracy wskazanym w zleceniu.
Przeniesienie (zmiana miejsca pracy) albo zmiana wykonywanej czynności jest zmianą umowy. Należy je niezwłocznie zgłosić użyczającemu i uzyskać jego potwierdzenie. Zmiana miejsca albo czynności uprawnia użyczającego do zmiany stawki godzinowej.
Korzystający nie powierza pracownikowi prac, przy których miałby do czynienia z pieniędzmi, papierami wartościowymi albo innymi wartościami. W szczególności nie wypłaca mu pieniędzy, nie wręcza ich ani ich nie żąda.
Korzystający zatrudnia pracownika tylko w granicach ustawy o czasie pracy (ArbZG). Jeżeli dłuższy czas pracy wymaga zezwolenia urzędu nadzoru gospodarczego, korzystający uzyskuje takie zezwolenie i bez wezwania przekazuje użyczającemu kopię. To samo dotyczy pracy w niedziele i święta.
Godziny przepracowane przez pracownika dokumentuje się w ewidencji godzin. Korzystający wyznacza osobę odpowiedzialną i potwierdza ewidencje przedkładane co tydzień albo bezpośrednio po zakończeniu umowy.
Zarobkowe użyczanie pracowników do zakładów budowlanych, w których należy wspierać zatrudnienie całoroczne (BaubetrV § 1), jest niedopuszczalne. Korzystający zobowiązuje się nie powierzać pracownikom prac objętych tym zakazem. Użyczający oświadcza, że nie jest zakładem w rozumieniu BaubetrV i nie wpłaca składek do ULAK ani ZVK. Zmiany zgłasza niezwłocznie.
Korzystający zatrudnia pracownika wyłącznie we własnym przedsiębiorstwie. Dalsze użyczenie (użyczenie łańcuchowe) jest niedopuszczalne według § 1 ust. 1 zd. 3 AÜG.
7. Ochrona pracy i zdrowia / porozumienie o ochronie pracy
Według § 11 ust. 6 AÜG działalność pracowników użyczającego podlega publicznoprawnym przepisom ochrony pracy obowiązującym w przedsiębiorstwie korzystającego. Wynikające z nich obowiązki pracodawcy spoczywają na korzystającym, bez uszczerbku dla obowiązków użyczającego.
Przed podjęciem pracy korzystający zapoznaje pracownika ze szczególnymi zagrożeniami miejsc pracy. Zapoznanie dokumentuje się podpisami korzystającego i pracownika.
Urządzenia i środki pierwszej pomocy zapewnia korzystający.
Wypadek przy pracy korzystający zgłasza użyczającemu natychmiast i przekazuje wszystkie potrzebne informacje. Wypadki podlegające zgłoszeniu bada się wspólnie.
Kontrole bezpieczeństwa w miejscu pracy przeprowadza specjalista ds. bezpieczeństwa pracy albo upoważniony użyczającego. Korzystający umożliwia dostęp do stanowisk.
Jeżeli pracownik przy pracy w zakładzie korzystającego styka się bezpośrednio lub pośrednio z substancjami zagrażającymi zdrowiu albo wykonuje czynności zagrożone, korzystający przeprowadza wymagane profilaktyczne badania medycyny pracy przed podjęciem czynności, o ile z użyczającym nie umówiono inaczej.
Korzystający zezwala pracownikowi, jeżeli warunki na miejscu na to pozwalają, korzystać z urządzeń zakładu, takich jak stołówka, szatnie, urządzenia sanitarne i inne.
8. Wynagrodzenie / termin płatności
Stawki godzinowe, o ile wyraźnie nie umówiono inaczej, nie obejmują dodatków za nadgodziny, pracę nocną, zmianową oraz pracę w niedziele i święta i są powiększane o ustawowy podatek VAT.
Uzgodniona stawka godzinowa obowiązuje pod warunkiem, że pracownik nie wykonuje innej czynności niż wskazana w zleceniu. Jeżeli zostanie skierowany do czynności wyższej, stawkę należy odpowiednio dostosować.
Ceny opierają się na uzgodnionym miejscu pracy. Przy zatrudnieniu poza tym miejscem korzystający ponosi dodatkowe koszty, które powstają u użyczającego.
Jeżeli umówiono płatność za czas dojazdu, wynagradza się go w wysokości 50% stawki. Przy obliczaniu czasu dojazdu, diet i zwrotu kosztów przejazdu miarodajna jest odległość między siedzibą użyczającego a miejscem pracy.
Jeżeli podjęcie pracy jest niemożliwe z przyczyn leżących po stronie korzystającego (np. opóźnienia dostaw, nieobecność kierownika budowy itp.), użyczający może rozliczyć powstały czas oczekiwania. Czasem oczekiwania jest czas od uzgodnionego początku pracy do faktycznego jej podjęcia.
Czas oczekiwania z powodu niewykonania uzgodnionego tygodniowego czasu pracy (pn.–pt.) oraz przy niedotrzymaniu terminu odwołania pracownika wynagradza się w wysokości 50% uzgodnionej stawki godzinowej.
Podstawą zapłaty są podpisane karty ewidencji godzin i faktycznie przepracowane godziny.
Pracownicy użyczającego nie są uprawnieni do inkasa.
Użyczający zastrzega sobie odpowiednią podwyżkę cen, jeżeli po zawarciu umowy dojdzie do podwyżek płac wynikających z układu zbiorowego albo okoliczności, za które użyczający nie odpowiada, spowodują wzrost kosztów. Podwyżka wchodzi w życie dwa tygodnie po doręczeniu zapowiedzi. Zapowiedź podwyżki uprawnia korzystającego do wypowiedzenia zlecenia na termin podwyżki.
9. Dodatki
Nadgodziny, pracę nocną oraz pracę w niedziele i święta rozlicza się z uzgodnionymi dodatkami. Przy zbiegu dodatków za nadgodziny, niedziele i święta nalicza się tylko wyższy dodatek.
Jeżeli przy wykonywaniu przejętych prac trzeba wypłacić pracownikom użyczającego dalsze zwyczajowe albo wynikające z układu dodatki, przerzuca się je na korzystającego.
10. Przejęcie użyczonego pracownika / pośrednictwo
Przy przejęciu pracownika z użyczenia użyczającemu należy się prowizja pośrednictwa. Wysokość prowizji jest stopniowana: w pierwszych trzech miesiącach 2 wynagrodzenia brutto miesięcznie, po trzech miesiącach 1,5, po sześciu miesiącach 1, po dziewięciu miesiącach 0,5 wynagrodzenia brutto miesięcznie. Jeżeli między zatrudnieniem pracownika u korzystającego a poprzednim użyczeniem nie ma bezpośredniego związku czasowego, użyczający może mimo to żądać prowizji, jeżeli zatrudnienie wynika z użyczenia. Domniemywa się, że zatrudnienie wynika z poprzedniego użyczenia, jeżeli stosunek pracy między korzystającym a pracownikiem powstanie w ciągu sześciu miesięcy od ostatniego użyczenia. Korzystający może przeprowadzić dowód przeciwny i w ten sposób zwolnić się z obowiązku zapłaty.
11. Postanowienia końcowe
Zmiany i uzupełnienia umowy wymagają dla skuteczności formy pisemnej. Wymogu formy pisemnej można uchylić tylko na piśmie. Ustnych uzgodnień ubocznych nie zawarto.
Jako zabezpieczenie wierzytelności użyczającego korzystający przelewa w drodze cichej cesji wierzytelności wobec własnego zleceniodawcy do wysokości wierzytelności użyczającego, a użyczający przelew przyjmuje. Użyczający może ujawnić przelew dopiero wtedy, gdy korzystający zalega z zapłatą uzgodnionego wynagrodzenia dłużej niż 4 tygodnie.
Miejscem wykonania świadczeń użyczającego jest uzgodnione miejsce pracy, a dla płatności siedziba korzystającego.
Jeżeli poszczególne postanowienia tej umowy są w całości lub w części nieważne, pozostałe pozostają skuteczne. Użyczający i korzystający zobowiązują się zastąpić je postanowieniami ważnymi, które w miarę możliwości osiągają cel postanowień nieważnych. W miejsce nieważnego postanowienia wchodzi to, które jest najbliższe gospodarczemu celowi umowy.
Sądem właściwym jest, o ile prawo na to pozwala, Halle/Saale. Obowiązuje wyłącznie prawo Republiki Federalnej Niemiec.
Stan
Stan: 04/17